Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

ΤΟ ΟΡΟΣ ΟΘΡΥΣ

    

  Το όρος Όθρυς βρίσκεται στη Νοτιοδυτική πλευρά του Νομού Μαγνησίας και στην Βορειοανατολική πλευρά του Νομού Φθιώτιδας και η κορυφογραμμή της οριοθετεί τη Θεσσαλία και τη Βόρεια Στερεά Ελλάδα.

    Η ψηλότερη κορυφή είναι το Γκιούζι με υψόμετρο 1726 μέτρα που υψώνεται ανάμεσα σε δύο άλλες κορυφές:
α) ανατολικά τον Πήλιουρα με υψόμετρο 1557 μέτρα και
β) δυτικά το Γερακοβούνι με υψόμετρο 1638 μέτρα, ενώ οι χαράδρες συχνά ξεπερνούν τα 1.300μέτρα. Η Βορειοανατολική πλευρά του βουνού βλέπει τον Παγασητικό κόλπο και τον κάμπο του Αλμυρού, ενώ η Νότια τον Μαλιακό κόλπο.

     Στους πρόποδες του βουνού έχουμε πλούσια βλάστηση με δασικά φυτά όπως η τα πουρνάρια, τα σκίνα, οι κουμαριές, τα φιλίκια και τα ρείκια. Σε μεσαίο υψόμετρο έχουμε δάση βελανιδιάς, και στα ψηλότερα σημεία έχουμε κωνοφόρα όπως έλατα και αρκουδοπούρναρα και μεγάλες εκτάσεις κατάφυτες με φτέρη. Τα δένδρα είναι μέχρι 1400 μέτρα υψόμετρο, μετά ξεκινάει η αλπική ζώνη με τη γνωστή χαμηλή ποώδη βλάστηση.

    Στο βουνό υπάρχουν αρκετές φυσικές πηγές (Τσουκνίδα, Μηλιά, Τζουβάρα, Περδικόβρυση, Καπνόβρυση κ.α.). Τα νερά από το λιώσιμο των χιονιών στις κορυφές κατηφορίζοντας δημιουργούν αλλού ήρεμες ρεματιές και αλλού απότομα και άγρια φαράγγια. (Τσιγγενόρρεμα + Φαράγγι, Κακόρρεμα + Φαράγγι, Αρνόρρεμα, Γριβόρρεμα, Γελαδόρρεμα, Σπηλιόρρεμα, Γαυρόρρεμα, Πετροκάναλο, Ρέμα Μαυρομάτι + Φαράγγι, Ρέμα Κακιάς Σκάλας, και φυσικά το Ρέμα του Ξηριά.

     Η διαβρωτική ικανότητα του νερού έχει δημιουργήσει στα σπλάχνα του δεκάδες σπήλαια (τουλάχιστον πενήντα είναι σήμερα γνωστά από την Βορειοανατολική του πλευρά που είναι ερευνημένη. Τα περισσότερα είναι ανεξερεύνητα και περιμένουν τον επισκέπτη τους.. Αξίζει να αναφερθεί η Νεροσπηλιά, σε υψόμετρο 1.090 μέτρα, που αποτελεί το μεγαλύτερο υπόγειο ποτάμι (1.100 μέτρα διαδρόμου) που έχει μέχρι σήμερα εξερευνηθεί σε ολόκληρη τη Θεσσαλία.

     Προς τις παρυφές του όρους υπάρχουν παλαιότεροι και νεότεροι ασβεστόλιθοι, ισχυρά πτυχωμένοι οι οποίοι παρουσιάζουν και φαινόμενα καρστικής διάβρωσης. Στους ασβεστόλιθους αυτούς έχουν ανοιχτεί τέσσερα αναρριχητικά πεδία με πολλές αναρριχητικές διαδρομές. Αναρριχητές απ’ όλη την Ελλάδα και τα Βαλκάνια (κυρίως Βουλγαρία), έρχονται συχνά στα πεδία αυτά για αναρρίχηση.

     Ένα μεγάλο μέρος του βουνού καταλαμβάνεται από βοσκότοπους όπου φιλοξενούνται πολλά αιγοπρόβατα, βοοειδή και χοίροι. Αποτελεί ακόμα καταφύγιο θηραμάτων όπως πέρδικες, φάσες, αγριόχοιροι, λαγοί, λύκοι, αλεπούδες κ.λ.π.

     Στη διοικητική πλευρά της Μαγνησίας και στις πλαγιές του όρους υπάρχουν πολλά χωριά όπως η Βρύναινα, η Κοκκωτοί, ο Άγιος Ιωάννης, οι Κωφοί και η Ανάβρα κτισμένα σε υψόμετρο άνω των πεντακοσίων μέτρων. Οι κάτοικοι αυτών των χωριών ασχολούνται με την κτηνοτροφία και τη γεωργία. Κύριο γεωργικό προϊόν είναι το τσάι του βουνού (sideritis raeseri) που αυτοφυεί σε μεγάλες εκτάσεις του όρους. Το Νεοχωράκι, η Νεράιδα και ο Ανθότοπος είναι χωριά χτισμένα στους πρόποδες του βουνού.

      Ο επισκέπτης από την πλευρά του Αλμυρού μπορεί να ανέβη στο βουνό:

α) μετά τη γέφυρα του Ξηριά (Κουράλιος ) στρίβοντας δεξιά προς Κωφούς,
β) από το χωριό Νέος Πλάτανος προς Κοκκωτούς,
γ) από το 8ο χιλιόμετρο της διαδρομής Αλμυρός-Σούρπη στρίβοντας δεξιά προς Βρύναινα και
δ) από το χωριό Νεοχωράκι προς το χωριό Ανάβρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου